Dorośli ze spektrum autyzmu

Chcielibyśmy przedstawić Państwu artykuł naukowy z 2018 roku autorstwa Lewis, Laury Foran „Identifying autism spectrum disorder in undiagnosed adults” dotyczący cech zaburzeń ze spektrum autyzmu prezentowanych przez osoby dorosłe.

Na początku trzeba zauważyć, że zaburzenia ze spektrum autyzmu nie zanikają z wiekiem. Mogą być w różny sposób korygowane jednak wraz z dorastaniem zaburzenia prezentowane przez dziecko stają się zaburzeniami prezentowanymi przez dorosłego. Podobnie jak wśród dzieci tak i wśród dorosłych zdarza się wiele osób, które są niezdiagnozowane z różnych przyczyn. W wieku dziecięcym mogły być uznawane za odmienne lub dziwne jednak nierozpoznane zostały u nich zaburzenia ze spektrum autyzmu. Wiele z takich osób może być też błędnie zdiagnozowanych na przykład jako osoby z objawami obsesyjno-kompulsywnych zaburzeń, z ADHD. Może być to związane z nadmierną ochroną przed diagnozą przez rodziców w obawie przed stygmatyzacją społeczną.

o braku diagnozy w dzieciństwie

Niektóre symptomy zaburzeń ze spektrum autyzmu mogą objawiać się dopiero w wieku dorosłym. Wywoływane będą bowiem wyzwaniami stawianymi przed dorosłymi ludźmi. Rówieśnicy, współpracownicy, wykładowcy akademiccy czy współmieszkańcy będą pierwszymi osobami zauważającymi symptomy ASD. Objawy uznawane za klasyczne przy autyzmie dziecięcym często nie są prezentowane przez dorosłych zwłaszcza takich, u których ASD nie zostało zdiagnozowane w dzieciństwie. Często uczą się oni zachowań maskujących objawy zaburzeń. Zauważa się, że szczególnie kobiety mogą być w stanie maskować wiele z takich objawów.

kamuflaż

Mimo, że nie ma leku na autyzm zauważa się wiele benefitów płynących z rozpoznania i postawienia diagnozy. Często osoby nieświadome posiadania zaburzeń ze spektrum autyzmu odbierają swoje niepowodzenia w relacjach społecznych jako osobistą porażkę, nie umiejąc znaleźć przyczyn swoich problemów.

W artykule podane zostały również przykłady objawów występujące u dorosłych osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, takie jak problemy z ekspresyjną komunikacją, trudności z interpretacją komunikacji, nadwrażliwość lub zmniejszona wrażliwość na bodźce stymulujące, czy symptomy znajdujące się głównie w poczuciu pacjenta, niebędące widoczne dla otoczenia i inne.

Warto zauważyć, że posiadanie zaburzeń ze spektrum autyzmu nie uniemożliwia osiągania sukcesów zarówno w życiu prywatnym jak i zawodowym, jednak świadomość zaburzeń znacząco wpływa na przebieg życia. Badania wykazały również, że większość ludzi z ASD ma świadomość swoich problemów z relacjami międzyludzkimi. Biorąc to wszystko pod uwagę nie powinno się wykluczać możliwości rozpoznania zaburzeń ze spektrum autyzmu z powodu lekkiej formy objawów czy wieku pacjenta.

Diagnozujący powinien być bardzo ostrożny przy rozpoznawaniu i przygotowany na różne reakcje pacjenta. Możliwe jest odebranie diagnozy jako obrazy lub ataku. Reakcje na diagnozę mogą być bardzo różne. Może nastąpić jej całkowite odrzucenie lub akceptacja. Często przeżywanie postawionego rozpoznania przybiera objawy żałoby wraz ze wszystkimi jej stadiami.

 

Jeśli interesuje państwa cały artykuł naukowego, który został przez nas przedstawiony udostępniamy jego nr. DOI: 10.1097/01.NPR.0000544285.02331.2c, służący do łatwego odszukania pozycji w internecie.

 

 

Mieszko Jeżyna
Prezes Fundacji Vivere Aude

o diagnozie w życiu dorosłym